Witamy na stronie klas mundurowych

 

Kolejna mistrzyni w naszym gronie.

Ogólnopolskie Mistrzostwa w Wieloboju Obronnym ZEGRZE 2018

Kadetka Baran Patrycja

Miejsce I w klasyfikacji generalnej

Marszobieg z zadaniami na PK miejsce I.

Strzelanie miejsce II.

Bieg na kilometr miejsce III.

 

 

Gratulujemy

Gratulujemy bardzo dobrych wyników uzyskanych podczas egzaminu praktycznego i teoretycznego który się odbył w dniu 12 czerwca 2018 roku na Poligonie 3 Batalionu Zmechanizowanego w Zamościu. Szczególne gratulacje za najlepszą średnią z egzaminu dla kadeta Patryka Daniela.

 

 

WOJSKOWA KOMENDA UZUPEŁNIEŃ w Lublinie 
oraz 25 BATALION LEKKIEJ PIECHOTY w Zamościu
realizują nabór do WOJSK OBRONY TERYTORIALNEJ

Propozycja wstąpienia do służby kierowana jest w szczególności do tegorocznych maturzystów, oraz innych osób którzy chcieliby zasilić nasze szeregi.

Formacja Wojsk Obrony Terytorialnej umożliwia pogodzenie służby wojskowej, realizację zawodową na stopie cywilnej czy naukę na uczelni wyższej.

TERMINY SZKOLEŃ ŻOŁNIERZY TERYTORIALNEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ W 2018 ROKU:

Szkolenie podstawowe (16 dniowe, dla kandydatów bez przeszkolenia wojskowego zakończone złożeniem przysięgi wojskowej):

LIPIEC-SIERPIEŃ (28.07-12.08.2018r.)

WRZESIEŃ (08-23.09.2018r.)

PAŹDZIERNIK (13-28.10.2018r.)

Szkolenie wyrównawcze (8 dniowe - 4 x 2 dni, dla kandydatów po przeszkoleniu wojskowym):

24.03-22.04.2018r.; 28.04-27.05.2018r. - Lublin

24.03-22.04.2018r.; 01-23.09.2018r. - Dęblin

01-23.09.2018r. - Biała Podlaska

24.03-22.04.2018r. - Chełm

28.04-27.05.2018r. - Zamość

(dodatkowy termin do ustalenia)

2.LUBELSKA BRYGADA OBRONY TERYTORIALNEJ ul. Zbigniewa Herberta 49, 20-468 LUBLIN tel: 261 182 810/811, 261 182 806

25 BATALION LEKKIEJ PIECHOTY ul. Aleja Wojska Polskiego 2f, 22-400 ZAMOŚĆ tel: 261 181 211 kom: 727 041 699

WKU LUBLIN ul. Spadochroniarzy 5, 20-043 LUBLIN tel: 261 183 350

WKU ZAMOŚĆ ul. Koszary 52, 22-400 ZAMOŚĆ tel: 261 181 122

WNIOSEK O POWOŁANIE DO TERYTORIALNEJ SŁUŻBY WOJSKOWEJ
KWESTIONARIUSZ OSOBOWY KANDYDATA DO SŁUŻBY W WOJSKACH OBRONY TERYTORIALNEJ
BROSZURA INFORMACYJNA

 

 

SPRAWDZIAN DLA UCZNIÓW KLASY MUNDUROWEJ

odbędzie się w dniu 12 czerwca 2018 r.

na poligonie Sitaniec - Wolica

 

 

Wspomnienia z poligonów

 

Marsz na azymut

wymarsz szkoleniowy 30.01.2018 r.

Ferie zimowe też trzeba spędzać aktywnie.

Szczegóły trasy i zdjęcia można zobaczyć na portalu Traseo

pod linkiem: https://www.traseo.pl/trasa/2018-01-30-1

Wyprawę zakończyliśmy ogniskiem.

 

 

WAŻNA  WIADOMOŚĆ

W wyniku głosowania jakie przeprowadzono we wszystkich klasach mundurowych na patrona wybrano Wincentego Sowę - "VIS"

 

REGULAMIN UBIORU KADETA

 

KANDYDATURY

POSTACI HISTORYCZNYCH

NA PATRONA KLAS MUNDUROWYCH

 

Wincenty Sowa - „VIS”

Wincenty Sowa pseudonim „Vis” urodził się 5.04.1914r w Janowie Lubelskim. Mieszkał we wsi Ruda, obecnie dzielnica Janowa Lubelskiego. Po skończeniu gimnazjum w 1936r służy w wojskowej Szkole Podchorążych w Tomaszowie Lubelskim gdzie uzyskał stopień podporucznika. Od początku 1943r por. Wincenty Sowa ps. „Vis”, „Orzechowski” - tworzy oddział partyzancki Narodowych Sił Zbrojnych. Oddział składał się z uczniów janowskiego gimnazjum, mieszkańców okolicznych wiosek, dołączają też żołnierze z placówki w Białej z dowódcą Adamem Jaroszem. Początkowo oddział liczy 36 żołnierzy, później powiększa stan osobowy. Od lipca 1943r oddział „Visa” wszedł w skład zgrupowania NSZ dowodzonego przez kpt. Leonarda Zub-Zdanowicza ps. „Zęba”. W składzie zgrupowania były oddziały „Stepa”, „Cichego”, „Znicza”, „Jacka” i „Dymszy”, operujące samodzielnie i koncentrowane na czas większych operacji. Jesienią 1943r oddział „Visa” stacjonował w obozie „Zęba” nad rzeką  Sanną. Oddział „Visa” brał udział w akcjach wraz z oddziałami AK – kpt. Tadeusza Sztumberg-Rychtera „Żegoty”, por. Tadeusza Kuncewicza „Podkowy”, por. Jana Turowskiego „Norberta”, por. Adama Piotrowskiego „Doliny” oraz placówki AK Zaklików - w nocy z 7 na 8 września 1943r opanowano Janów Lubelski i magazyny, brał też udział w zwycięskiej walce zgrupowania NSZ z niemiecką ekspedycją pacyfikacyjną na trasie Borów - Gościeradów w „Szczeckich Dołach” w listopadzie 1943r. Oddział „Visa” operował w rejonie Janowa Lubelskiego, zajmował się likwidowaniem skazanych wyrokiem Wojskowych Sądów Specjalnych, konfidentów oraz straży leśnej, nadzorującej barbarzyńskie wycinanie lasów. Ochraniał stacjonującą w Lasach Janowskich szkołę podoficerską przy oddziale AK „Lancy” - por. Bolesława Ostrowskiego. Po wejściu sowietów w lipcu 1944r „Vis” rozwiązał oddział. Przeniósł się do Lublina, zamieszkał na ul. Lubartowskiej 31. Jesienią 1944r NKWD rozpoczęło aresztowania. „Visa” aresztowało lubelskie UB po denuncjacji przez konfidentów. Kapitan „Vis” przeszedł na Zamku w Lublinie okrutne śledztwo, był straszliwie torturowany. Wiedział wiele – był dowódcą janowskiego oddziału Narodowych Sił Zbrojnych, znał setki żołnierzy z zakonspirowanych placówek, dziesiątki rodzin i osób stanowiących opokę dla zbrojnego podziemia. Milczał. Nie wydał nikogo. Jego żołnierze przez następne lata kontynuowali walkę zbrojną z nową okupacją. Po śledztwie 9. 11.1944r Sąd Wojskowy Garnizonu Lubelskiego na niejawnej rozprawie wydał wyrok śmierci na „Visa”. Potem oczekiwanie w celi śmierci.  20 listopada 1944r o godzinie 16.10 oprawcy z UB rozstrzelali trzydziestoletniego kapitana „Visa”, W tym samym dniu rozstrzelano dziewiętnastu innych żołnierzy Polski Walczącej.  Miejsce pochówku Kapitana „Visa” do dzisiaj pozostaje nieznane.

Poniżej odpis wykonania wyroku.

 D E C Y Z J A N A C Z E L N E G O D O W Ó D C Y

Wyrok zatwierdzam

Tajne

 Protokół

Wykonania Wyroku Śmierci.

Miejsce m. Lublin dnia 20 listopada 1944

Podpisali

 Prokurator Wojskowy Garn. Lubelski. Łucewicz Józef mjr W.P.

Lekarz....

Dowódca Plutonu Egzekucyjnego Dalecki Antoni

w obecności lek. Kupsz (?) oraz komendanta więzienia Alojzy Stolarz

stwierdzają, że w dniu dzisiejszym o godz. 16.10 został rozstrzelany Sowa Wincenty s. Marcina

skazany dnia 9 listopada 1944r na karę śmierci przez Sąd Wojskowy Garnizonu Lubelskiego

na podstawie art 88 K.P.K.

Zgon rozstrzelanego został przez lekarza stwierdzony.

Prokurator: Łucewicz

Komendant więzienia Stolarz

Lekarz.................

Dowódca Plutonu Egzekucyjnego: Dalecki

Ksiądz: (podpis nieczytelny)

Tadeusz Kalina-Zieleniewski

Po ukończeniu gimnazjum w Łodzi w 1910 studiował geodezję w Liege we Francji (1910 - 1914). Tam należał do Związku Strzeleckiego. Od sierpnia 1914 w Legionach Polskich. Służył w 1 Kompanii Kadrowej. 6 sierpnia 1914 wymaszerował z Krakowa w składzie 4 plutonu 1 Kompanii Kadrowej. 15 maja 1917 roku został przydzielony na trzy miesiące do Kompanii Saperów Nr 1 w charakterze hospitanta. Po kryzysie przysięgowym był internowany w Beniaminowie. W Polskiej Sile Zbrojnej pełnił obowiązki oficera broni obozu wyszkolenia w Ostrowi Mazowieckiej. Później w 1918 komendant Szkoły Mierniczej w Warszawie. Następnie pełnił służbę w 1 Pułku Piechoty Legionów. 1 stycznia 1920 oficjalnie przyjęty do Wojska Polskiego. Był m.in. wykładowcą i dowódcą 2 kompanii Szkoły Podchorążych w Warszawie (1918-19), słuchaczem Szkoły Sztabu Generalnego w Warszawie (1921-23) - pierwszy rok odbywał w École Supérieure de Guerre, wykładowca - kierownik przedmiotu w Katedrze Taktyki Ogólnej Wyższej Szkoły Wojennej (1923-27). W listopadzie 1927 wyznaczony został na stanowisko pełniącego obowiązki II dyrektora nauk Wyższej Szkoły Wojennej - zastępcy komendanta WSWoj. z równoczesnym przeniesieniem do kadry oficerów saperów. 23 sierpnia 1929 roku został przeniesiony do 31 Pułku Strzelców Kaniowskich w Łodzi na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 23 grudnia 1929 roku został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 35,9 lokata z równoczesnym przeniesieniem do 63 Pułku Piechoty w Toruniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 31 marca 1930 roku został przeniesiony do 59 Pułku Piechoty w Inowrocławiu na stanowisko dowódcy pułku. Z dniem 1 marca 1932 roku został przeniesiony do dyspozycji szefa Sztabu Głównego na okres trzech miesięcy z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego. Z dniem 1 czerwca 1932 roku został mianowany szefem Wojskowego Instytutu Geograficznego w Warszawie. Pracami instytutu kierował do ostatniej dekady sierpnia 1939 roku. W międzyczasie (1936) odbył praktykę na stanowisku dowódcy piechoty dywizyjnej 8 Dywizji Piechoty w Modlinie. 25 sierpnia 1939 roku zgodnie z przydziałem mobilizacyjnym objął dowództwo 33 Dywizji Piechoty (rezerwowej) w Grodnie. Dywizją tą dowodził w czasie kampanii wrześniowej. Walczył w bitwach pod Różanem i i Włodawą. 19 września 33 DP została włączona w skład 41 Dywizji Piechoty, a on sam „pozostał przy sztabie 41 DP”. 25 września, po rozwiązaniu Dowództwa Armii gen. Przedrzymirskiego „wymknął się samochodem w kierunku Krasnegostawu”. Wieczorem, w rejonie Krasnegostawu, dołączył do grup dowodzonych przez pułkowników: Leona KocaWładysława Filipkowskiego i Władysława Płonkę. 27 września na odprawie pułkowników w Woli Sobieskiej objął dowództwo nad całością wojsk, z których utworzył Grupę własnego imienia. 29 i 30 września dowodzona przez niego grupa walczy z Niemcami o Polichnę DolnąJanów Lubelski i Dzwolę, a na wschodzie z Armią Czerwoną. 1 października dowodzona przez niego grupa przeszła do wsi Momoty Górne, gdzie złożyły broń przed sowietami. Następnego dnia został wywieziony przez sowietów do Lwowa. Wieczorem tego samego dnia zdołał zbiec i ukryć na terenie miasta. 13 października wyjechał koleją do Delatyna skąd pieszo przez Gorgany przeszedł następnego dnia na Węgry. Następnie przedostał się do Francji. W latach 1939–1945 w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, m.in. dowodził 3 Dywizją Piechoty we Francji (4 - 19 czerwca 1940). Był wykładowcą na kursach Wyższej Szkoły Wojennej w Wielkiej Brytanii. 3 sierpnia 1943 roku Naczelny Wódz mianował go dowódcą 1 Dywizji Grenadierów. Obowiązki dowódcy dywizji objął 26 sierpnia 1943 roku. 29 października 1943 roku Naczelny Wódz mianował go zastępcą inspektora do Spraw Zarządu Wojskowego. W 1947 roku powrócił do Polski. Zamieszkał w Warszawie. Pracował naukowo na Politechnice Warszawskiej. W latach 1950-1961 był adiunktem na Wydziale Geodezji i Kartografii. Brał czynny udział w pracach ZBoWiD. Zmarł w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim. 15 września 2016 roku 6 Samodzielny Oddział Geograficzny w Toruniu przyjął płk. dypl. inż. Tadeusza Zieleniewskiego ps. "Kalina" na swojego patrona. Z tej okazji odsłonięto pamiątkowy pomnik.

Franciszek Przysiężniak ps. „Ojciec Jan”

Franciszek Przysiężniak ps. „Ojciec Jan” (ur. 22 września 1909 w Krupem koło Krasnegostawu, zm. 30 września 1975 w Jarosławiu) – porucznik artylerii Wojska Polskiego, oficer Narodowej Organizacji Wojskowej i Narodowego Zjednoczenia Wojskowegożołnierz podziemia niepodległościowego. Ukończył Wołyńską Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. W 1938 rozpoczął służbę w 16 Pomorskim Pułku Artylerii Lekkiej w Grudziądzu. Wziął udział w kampanii wrześniowej. 28 września 1939 pod Tomaszowem Lubelskim dostał się do niewoli niemieckiej. Zbiegł z konwoju do Niemiec. W 1942 został komendantem Komendy Powiatowej Narodowej Organizacji Wojskowej w Krasnymstawie. Stanął na czele oddziału dywersyjnego NOW, a po scaleniu z Armią Krajową NOW-AK. W listopadzie 1943 zostaje awansowany do stopnia kapitana. Jego Oddział Partyzancki NOW-AK "Ojca Jana", operujący w Lasach Janowskich był jedną z najlepiej wyposażonych jednostek tego typu w całym polskim podziemiu. Oddział (choć bez swojego dowódcy) wziął udział w największej bitwie partyzanckiej z Niemcami na ziemiach polskich na Porytowym Wzgórzu. O akcjach skierowanych przeciwko ukraińskiej ludności cywilnej informowano z oburzeniem Komendanta Okręgowego SCh-BCh „Zawoję” – Narcyza Wiatra, zwłaszcza o dokonywanych przez oddział „Ojca Jana” pospolitych rabunkach. Po wkroczeniu Armii Czerwonej zmuszony był się ukrywać. W kwietniu (marcu)[1] 1945 w Kuryłówce została zabita przez UB strzałem w tył głowy jego 23-letnia żona Janina Przysiężniak „Jaga”, będąca w siódmym miesiącu ciąży. Wtedy stanął na czele oddziałów leśnych okręgu „San”. 5 maja (według innych źródeł 6 lub 7 maja) 1945 jego oddział stoczył jedną z największych bitew polskich przeciw sowietom i rozbił kolumnę oddziałów NKWD pod Kuryłówką, zabijając 57 enkawudzistów. Jesienią 1945 wyjechał na Pomorze. Mianowany komendantem okręgu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego na powiaty Brodnica i Wąbrzeźno. 15 maja 1946 aresztowany w Gdańsku. Skazany na cztery lata więzienia, wyszedł po amnestii w 1947. 3 września 1948 ponownie aresztowany i skazany na 15 (8) lat więzienia. Osadzony w więzieniu we Wronkach. Zwolniony 24 grudnia 1954 (1951) prawdopodobnie dlatego, że podpisał lojalkę, lecz nie podjął aktywnej współpracy. Zwerbowany ponownie w 1971, lecz był niezdyscyplinowany i nie miał większej wartości jako współpracownik. Zmarł 30 września 1975 w Jarosławiu. Na wniosek jego żony Eugenii, wydany na niego w 1949 roku wyrok sądowy został unieważniony w 1992. Był odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy i Krzyżem Armii Krajowej. Został pośmiertnie awansowany ze stopnia majora do stopnia pułkownika Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Pierwsze zajęcia z pilotażowego  programu  nauczania 

„Edukacja  wojskowa"

W dniu 26 września 2017 r. w Zespole Szkół im Wincentego Witosa odbyły się pierwsze zajęcia prowadzone przez żołnierzy 3 Batalionu Zmechanizowanego z Zamościa. W skład bloku wchodziły zajęcia z musztry zarówno indywidualnej jak i pododdziału, obrony chemicznej i budowy broni. Młodzież aktywnie uczestniczyła w zajęciach zaprezentowała własne umiejętności ale również zdobyła zarówno nowe umiejętności jak i wiedzę. Trzeba tu zaznaczyć że bardzo pozytywnie ocenili zajęcia prowadzone przez szkolących.

 

MODUŁ SZKOLENIOWY

INDYWIDUALNEGO PAKIETU MEDYCZNGO - IPMED

dla uczniów klas mundurowych

/samokształcenie/

WOJSKOWE CENTRUM KSZTAŁCENIA MEDYCZNEGO

im. gen. bryg. dr. med. Stefana Hubickiego

PROGRAM EDUKACYJNY

XXIII Mistrzostwa Sportowo - Obronne Stowarzyszeń Młodzieżowych o Puchar Ministra Obrony Narodowej

W dniach 13 - 16 września 2017 roku w Bolesławcu odbyły się Mistrzostwa w których wzięły udział dwie uczennice klasy mundurowej Oktawia Podpora i Patrycja Baran. Wraz z drużyną zajęły następujące miejsca: W klasyfikacji generalnej zawodów dziewczęta wraz z drużyna zajęły VII miejsce. Miejsce IV marszobieg terenowy. Miejsce V strzelanie KBK AK. Miejsce VI bieg na OSF. Miejsce X rzut granatem na celność. Miejsce IX rzut granatem na odległość.

 

Klasa mundurowa w Zespole Szkół im. W. Witosa w pilotażowym programie MON

 (ujęta w wykazie MON pod pozycją 13)

Na czym polega program?

    Program zostanie uruchomiony 1 września 2017 roku, będzie trwał dwa lata (dwa semestry w klasie II, jeden semestr w klasie III LO). Będzie miał formę zajęć teoretycznych i praktycznych, w tym także w postaci szkolenia poligonowego. Powyższe zajęcia będą się odbywały przy wsparciu jednostek wojskowych i instytucji podległych MON.

Finalnie program zmierzał będzie do utworzenia Pionów Certyfikowanych Wojskowych Klas Mundurowych w szkołach średnich we wszystkich powiatach na terenie całej Polski.

Korzyści dla uczniów

            Absolwenci szkół biorących udział w projekcie mogą liczyć na:

  • odbycie skróconego, poligonowego szkolenia przygotowawczego dla ochotników, kończącego się złożeniem przysięgi wojskowej i przeniesieniem do rezerwy;

  • pierwszeństwo w trakcie naboru do Wojsk Obrony Terytorialnej oraz innych rodzajów służby wojskowej;

  • przyjęcie na studia wojskowe na preferencyjnych warunkach (dodatkowe punkty podczas procesu rekrutacji);

  • stałe konsultacje (już w toku realizacji programu) przedstawicieli Wojskowych Komend Uzupełnień w zakresie możliwości przyjęcia do służby wojskowej oraz wskazywania możliwości podjęcia służby adekwatnych do potrzeb Sił Zbrojnych i uwarunkowań kandydata.

  •             Ponadto Ministerstwo Obrony Narodowej planuje wprowadzić w ramach programu:

  • uzyskanie państwowego certyfikatu dotyczącego szkolenia z zakresu pierwszej pomocy medycznej;

  • dofinansowanie kursu na prawo jazdy kat. B;

  • dofinansowanie zakupu umundurowania i sprzętu wykorzystywanego do szkolenia;

  • wystawienie zaświadczenia potwierdzającego realizację programu „Edukacja wojskowa” w certyfikowanych pionach wojskowych klas mundurowych wraz z informacją o ocenie końcowej i zakresie zrealizowanego materiału;

  • wpis na świadectwie ukończenia szkoły przedmiotu „Edukacja wojskowa” jako przedmiotu uzupełniającego (wraz z oceną końcową).

Bolesław Gzik